Terwijl de helft van de Nederlandse vakantiegangers z’n caravan achter de auto hangt en z’n hele hebben en houwen verplaatst, het vliegtuig pakt en uren wacht op de luchthaven, een stedentrip doet,  van hot naar haar trekt of gewoon heel milieubewust de fiets pakt, ben ik alweer ruim een week aan het werk.

Op het moment dat ik deze blog schrijf, zit ik heerlijk achter mijn laptop zit en laat de woorden hun weg vinden. Mijn eerste afspraak is pas over een uur, dus ik heb alle tijd. De dag voelt nog sereen en blanco en ik laat mijn gedachten mijmerend over de afgelopen weken gaan.

Iedereen die mij een beetje kent die weet dat ik ontzettend van vakantie houd en ik piep er dan ook regelmatig even tussenuit. Het vrijheidsgevoel, de andere omgeving, het leven naar je innerlijke klok, het bewust weer verbinding maken met jezelf, daar word ik heel blij van. Het is dan ook mijn droom om locatie-onafhankelijk te kunnen werken …. En dat is precies wat ik dit jaar heb gedaan.

Naast het van de zon genieten, fietsen, niets doen, lekker eten en drinken, ben ik ook heerlijk aan de slag gegaan. En hoe dat dit jaar ging, dat was best bijzonder.

Op een middag was ik net even aan het werk op mijn vakantieadres aan het Gardameer, toen ik werd benaderd voor een artikel in de bijlage ‘Vrouw en Gezondheid’ van de Volkskrant. Het was een ontzettend leuk gesprek en er was meteen een hele bijzondere klik. Tegelijkertijd popten er ook direct allerlei bezwaren in mij op, waarom het juist niet zou kunnen, Ik was immers niet thuis en dat was niet handig, had niets bij de hand, logistiek waren er nog wat problemen (er moesten met spoed nog nieuwe dozen worden bedrukt), en zo nog veel meer.

Op dat moment realiseerde ik mij ook dat ik de wens had uitgesproken om locatie-onafhankelijk te kunnen werken. Dat dit een echte kans was die voorbij kwam en dat je ervoor kunt kiezen om deze te pakken of niet en ik besloot de uitdaging aan te gaan.

Er volgde een week van veelvuldig contact (met en zonder slechte WIFI, interviewen, foto’s keuren etc.) en het was ‘a hell of a job’ maar het is gelukt:-)

En afgelopen woensdag is het artikel uitgekomen in de bijlage van Vrouw en Gezondheid bij de Volkskrant. Super spannend natuurlijk. Nog meer zichtbaar, wat voor een reacties komen er. Het voelt als de logische volgende stap, maar ook als jezelf kwetsbaar opstellen en dat is best eng.

Mijn ziel roept dat ik dit wil .. en daaraan geef ik dan ook graag gehoor. Het dienen van een groter doel.

Ik droom ervan om veertigers, vijftigers en zestigers zich lekker in hun lijf en hoofd te laten zitten. Daarnaast wil ik de dertigers laten weten wat ze kunnen verwachten en wanneer de veranderingen beginnen en wat je eraan kunt doen. Op alle gebieden. Je kunt hierbij denken aan je fysieke gezondheid, je leefstijl (wat kun je doen om je lief te zijn voor je lijf), maar ook aan het veranderen van je mindset, het managen van je emoties, je werk, je relaties, seks en intimiteit en spiritualiteit.

Ik denk dat de tijd daar is om elkaar te steunen, te motiveren, om onszelf in elkaar te herkennen en om onszelf met elkaar te verbinden. Om de zorgvuldig gemetselde muren naar beneden te halen, alles bespreekbaar te maken en samen te putten uit onze vrouwelijkheid (die zo ontzettend veel kracht in zich heeft).

We vrouwen ervaren vaak dezelfde struggles, maar nemen er vaak geen tijd voor om ze te delen. We zijn vaak te druk en moeten alle ballen hoog houden of we durven het niet omdat  we ons schamen.

Heb jij een prangende vraag aan mij over de overgang of de transformatie die je als vrouw in de overgang doormaakt? Plan dan nu een gratis menokuurconsult.

In een persoonlijk gesprek gaan we in op jouw meest prangende overgangsvraag en geef ik je tenminste 3 waardevolle tips waarmee je direct zelf aan de slag kunt gaan.

Ik zou het leuk vinden om je snel te spreken, dus meld je vandaag nog aan.

Groetjes van Judith:-)

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *