Afgelopen vrijdag brachten wij onze dochter naar Schiphol om alleen naar Zuid Afrika te gaan.

Een hele onderneming. Eerst naar Londen, van Londen naar Johannesburg en dan door naar Kaapstad.

Ze vond het natuurlijk best een beetje spannend, maar ze had vooral heel veel zin om dit avontuur aan te gaan. Vrijwilligerswerk doen, surflessen volgen, sportactiviteiten met lokale kinderen ondernemen, onderzoek voor haar afstudeeropdracht doen en ook nog tijd hebben om wat van de omgeving te zien. Hoe cool is dat?

Supertrots ben ik op haar (en op mezelf:-)

Supertrots ben ik op ons, dat we onze meiden hebben opgevoed tot zelfstandige vrouwen. Vrouwen die uitdagingen aangaan en ook buiten hun comfortzone durven te gaan. Ook al zijn ze allebei heel verschillend en dat is ook prachtig.

Maar even terug naar vrijdag. Op het moment dat ik naar haar kijk zie ik de uitdaging, de spanning, de vrijheidsbeleving, het gevoel dat de wereld aan haar voeten ligt……., in haar ogen.

Die zucht naar het ontdekken van de wereld in en buiten haarzelf is groter dan de angst voor wat er allemaal anders kan lopen dan gepland.

Durf jij te vertrouwen?

Hoe mooi is dat vertrouwen in het leven. Vertrouwen op jezelf, vertrouwen op je pad, het vertrouwen om te beleven. Het nastreven van idealen. En niet alleen het nastreven, maar ook daadwerkelijk tot actie overgaan.

Het gevoel hebben dat alles mogelijk is. Met jeugdig enthousiasme. Het leven ligt aan je voeten. Jezelf losmakend van je veilige omgeving om je eigen pad te bewandelen.

Toen ik zo oud was als mijn dochter nu …

Mijn gedachten gaan terug in de tijd.

Naar het moment dat ik begin twintig was. Wat was het toen anders.

Ik was al aan het werk, maakte carrière en ging al samenwonen. Ik was een pittige dame, stond haar ‘vrouwtje’, maar was ook vooral veel te bang.

Niemand zag dat aan me, die angsten. Ik kwam zelfverzekerd over, kon ook veel, drukte me makkelijk en adrem uit. Iedereen dacht dat ik alles kon en durfde.

Maar van binnen voelde ik me bang, vooral bang voor mezelf, denk ik nu. Ik wilde het graag goed doen, kon me gemakkelijk voegen naar een ander, maar bewaakte daarbij mijn grenzen niet goed. Wat goed voor een ander was, was niet altijd goed voor mij!

Nog heel wat ‘werk aan mezelf’ was nodig om echt bij mezelf te komen. De basis om op mezelf te vertrouwen was destijds te smal. Ik deed mijn ding, maar echt vrij was ik nog niet. Dat kwam later…

Bij het veranderen van je hormoonhuishouding vanaf jouw eind dertiger jaren en het bereiken van ‘jouw overgangsperiode’ hoort ook het opmaken van de balans, het terugblikken en evalueren van je leven.

Bewandel jij het pad van jouw dromen?

Wat waren jouw idealen?

Wat is daarvan terecht gekomen?

Op welke vlakken ben je daar blij mee?

En waar heb je dingen die je eigenlijk wilde doen laten liggen omdat het toen niet kon, niet goed leek of het er gewoon niet van kwam.

En dan de volgende vraag: ‘Heb je daar echt vrede mee?’

… of zijn er nog onafgemaakte eindjes, die nu om aandacht vragen, of eindelijk een plekje willen krijgen.

Of zijn er nog idealen die weer opnieuw opgepakt kunnen worden.

Is jouw leven in balans?

Deze gedachten bij het wegbrengen van mijn dochter brengen mij bij het terugblikken op mijn eigen leven, op wat ik heb gedaan, wat ik ooit wilde doen, op die wie ik geworden ben.

Nog eens goed te kijken wat er aan de oppervlakte ligt om ‘intern opgeruimd’ te worden en wat ik nog aan mijn moodboard kan toevoegen.

Overall ben ik dankbaar. Ik kijk naar mezelf en zie een zelfbewuste 50-er, die van het leven geniet, uitdagingen aangaat, dicht bij zichzelf en in balans probeert te blijven… en haar angsten in de ogen ziet en er niet voor wegloopt.

En ja, mijn dochters, mooi om ze te mogen volgen in hun eigen proces… en ik weet het haast zeker. Als ze later groot en vijftig zijn, zullen zij zichzelf met hun dochters vergelijken en ook de balans voor zichzelf opmaken….

Wil jij samen met andere zelfbewuste vrouwen in vertrouwde en veilige omgeving, gewoon op de bank, in gesprek over de overgang, het opmaken van de balans en andere zaken die in deze periode aan de orde komen?

Word dan lid van de besloten fb-groep ‘Positief door de overgang’.

Ik ontmoet je graag

Groetjes van Judith:-)

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *